Beholder's diary

പണ്ടൊരു നേപ്പാൾ യാത്രയിലാണ്, യുവാൾ ഹരാരി എഴുതി 2011ൽ ഹീബ്രുവിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ പുസ്തകമായ സാപ്പിയൻസ്: എ ബ്രീഫ് ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ഹ്യൂമൻകൈന്റ് വായിച്ചത്. മനുഷ്യ വംശത്തിന്റെ ആദികാലം മുതൽ ഈ നൂറ്റാണ്ടു വരെയുള്ള യാത്ര,ഒരുപാട് കഥകളുടെയും തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയുന്ന ഈ പുസ്തകം ചിന്തകളെ ഒരുപാട് സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആ പുസ്തകത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാഗമായ Homo Deus: A Brief History of tomorrow വായിക്കാൻ ഒരുപാട് ആകാംഷയുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യ വംശത്തിന്റെ നാളെയുടെ കഥ നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയുടെയും ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയുകയാണ് ഈ പുസ്തകം.

അവസാന അധ്യായത്തിൽ വായനക്കാരന് ചിന്തിക്കാൻ കുറച്ചധികം ചോദ്യങ്ങൾ ഇട്ടു തന്നിട്ടാണ് പുസ്തകം പര്യവസാനിക്കുന്നത്.

“What will happen to society, politics and daily life when non-conscious but highly intelligent algorithms know us better than we know ourselves?”

മഹാശിവരാത്രി ദിവസം മലമുകളിലുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലുള്ളതിന്റെ തൊട്ടു താഴെയുള്ള പാറക്കെട്ടിലിരുന്ന് ഉറുമ്പു കൂട്ടം പോലെ പോവുന്ന വിശ്വാസികളെ നോക്കി കുറച്ചു സമയമിരുന്നു.

ശിവ ഭക്തിയുടെ പല രൂപങ്ങളും ഭാവങ്ങളും അത്ഭുദപ്പെടുത്തി. ജനസാഗരത്തിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതായി,ആയിരങ്ങളിലൊരാളായി,ചുറ്റുമുള്ള കച്ചവടക്കാരെയും തെരുവിന്റെ സന്തതികളെയും അവർ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെയും ഒരു കുഞ്ഞു കുട്ടിയെന്ന പോലെ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു. ശിവ  ഭക്തി ഗാനങ്ങൾ പാടി,ബാന്റ് കൊട്ടി  നൃത്തം ചെയ്യുന്നവരിൽ മനസ്സ് കൊണ്ടും ഒരു പരിധി വരെ ശരീരം കൊണ്ടും പങ്കു ചേർന്നു. ഇതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥമെന്താണെന്ന ചോദ്യം വഴിലെവിടെയോ കളഞ്ഞു പോയിരുന്നു.

അല്ലെങ്കിലും പങ്കു ചേരുന്നതും നോക്കിക്കാണുന്നതും ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ കൺവെട്ടും കഥകളുടെ ചരിത്രം നോക്കിയല്ലല്ലോ.

Komuravelli Mallikarjuna Swamy Temple popularly known as Komuravelli Mallanna Temple is a Hindu temple located on a hill in Komuravelli village of Siddipet district in Telangana state.

ഭാരതീയനഭിമാനിക്കാൻ ഏറെയുണ്ടെന്ന് എണ്ണിപ്പറയുന്നതിലൊന്നും വലിയ കാര്യമില്ലെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ചരിത്രം,ചാര നിറം ചേർത്ത് നിറം പിടിപ്പിച്ച ഒരുപാട് കഥകൾ. ചിലർ  കഥകളെ ഹൃദയത്തോട് ചേർക്കുന്നു,മറ്റു ചിലരതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു,വേറെ ചിലരതിനെ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നു,ഇതിലൊന്നും പെടാത്ത ചിലർ കഥകളുടെ പേരിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു,അതിൽ പലരും പങ്കു ചേരുന്നു. ഇതൊരു സാർവ്വ ലൗകിക യാഥാർഥ്യമാണ്. ലോകത്തെവിടെ പോയാലും ഇതൊക്കെ കാണാനും അനുഭവിക്കാനും സാധിക്കും. ഒരു വേള ഇതിൻ്റെയൊക്കെ ഭാഗമാകാന്‍  നമുക്ക് തോന്നിയിലല്ലെങ്കിലാണത്ഭുതം.

കഥകളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരിലാണ് എൻ്റെ സ്ഥാനമെന്ന് മനസ്സും അനുഭവങ്ങളും പറയുന്നു. ചുറ്റുപാടും നടക്കുന്നതിന്റെ  അടിസ്ഥാനം,ലോജിക്,വിശ്വസനീയത എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ വരാറുണ്ട്. ഉത്തരങ്ങൾ തേടി പുതിയ ചോദ്യങ്ങളിലേക്കെത്തിച്ചേരുന്ന യാത്രകൾ,ആഴങ്ങളിലേക്ക് നൂഴ്ന്നു പോവുന്ന മീനുകളെപ്പോലെയാണെന്ന് മനസ്സ്  പറയുന്നു. എത്ര ആഴത്തിലേക്ക് പോയാലും അടിത്തട്ടിലേക്ക് ദൂരമിനിയും ഏറെ ബാക്കിയാണ്.

ഓരോ അനുഭവങ്ങളും ഒരുപാട് പുതു വഴികൾ തുറന്നു തരുന്നു. ആ വഴികളിലൂടെ ഇനിയുമൊരുപാട് പോണം. ഭൂമിയുടെ ആത്മാവിനെ പ്രണയിക്കണം,നിലാവുള്ള രാത്രികളിൽ അവളെ ചുംബിക്കണം. വീണ്ടുമൊരു രാത്രി അവളെ സ്വപ്നം കാണണം.

“We travel, initially, to lose ourselves; and we travel, next to find ourselves. We travel to open our hearts and eyes and learn more about the world than our newspapers will accommodate. We travel to bring what little we can, in our ignorance and knowledge, to those parts of the globe whose riches are differently dispersed. And we travel, in essence, to become young fools again- to slow time down and get taken in, and fall in love once more.”― Pico Iyer

“It’s like our time together is just ours. It’s our own creation. It must be like I’m in your dream and you’re in mine or something.” — Celine, Before Sunrise

ഓരോ ഫോട്ടോയ്ക്കും ഓരോ കഥ പറയാൻ ഉണ്ടാകും. ആ കഥ ഫോട്ടോ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത നിമിഷത്തിനു മുൻപോ ശേഷമോ നടന്ന കഥയായിരിക്കാം,അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കഥയുടെ ആരംഭമോ അവസാനമോ ആവാം. ഒരു കഥയുടെ നമുക്കറിയാത്ത ഒരു കുഞ്ഞു ഭാഗമാകാം.സത്യത്തിൽ ഫോട്ടോകളുടെ കഥ തേടിപ്പോവുന്നത് ചില സമയത്തൊക്കെ തോന്നുന്ന ഒരു വട്ടാണ്.
വിട പറയുന്ന നിമിഷത്തിന്റെ നിശബദമായ രേഖപ്പെടുത്തലാണ് ഈ ചിത്രം. ആ ഗേറ്റിന്റെ പിന്നിൽ , സഹോദരനായും അധ്യാപകനായും കൂട്ടുകാരനായും തങ്ങളുടെ കൂടെ കുറച്ചു കാലം ജീവിച്ച ആളോട് വിട പറയുന്ന ആ കുട്ടികളും കല ചക്രം മാറുന്നതിനനുസരിച്ചു ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കേണ്ടവരാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഈ ചിത്രം പറയുന്ന കഥയുടെ വേറൊരു വശം.

വരൂ,നമുക്ക് ഫോട്ടോകൾക്ക് കഥകൾ ചാർത്തിക്കൊടുക്കാം.

അപ്രതീക്ഷിതമായി നമ്മളിലേക്ക് വന്നു ചേരുന്ന ചില പുസ്തകങ്ങളും സിനിമകളും ഉണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ള ഒന്നാണ് “ഒന്നാം സാക്ഷി-സേതുരാമയ്യർ”
ഫേസ്ബുക്കിലെ വായനക്കാരുടെ ഒരു കൂട്ടായ്മയിൽ കണ്ട ഒരു പോസ്റ്റ്,അതെഴുതിയ ആളോട് ചോദിച്ചു വാങ്ങിയ പുസ്തകം,അത് ഏറെ ആഗ്രഹിച്ചു വാങ്ങിയ കിൻഡിൽ റീഡറിൽ കോഴിക്കോട് മുതൽ ചെന്നൈ വരെയുള്ള ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ വായിച്ചു തീർത്തു.
സേതുരാമയ്യർ എന്ന എസ് എൻ സ്വാമി കഥാപാത്രത്തിൽ നിന്നും പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട് എഴുതപ്പെട്ട നോവലാണത്. ഒരു പക്ഷേ മലയാളത്തിൽ ഒരു സിനിമ കഥാപാത്രം കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായി വരുന്ന ആദ്യ നോവലാകാം ഇത്. എന്നും നോവലുകൾ സിനിമയാക്കുകയാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്,എഴുത്തുകാരനെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന സിനിമകൾ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ സിനിമ അവസാനിച്ചിടത്തു നിന്നും പറയാൻ അധികം കഥകൾ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടോ ആയിരിക്കാം അങ്ങനെ.
എന്തായാലും സി ബി ഐ സീരീസിലെ ചില സിനിമകളേക്കാൾ നല്ലൊരു ശ്രമമായി തോന്നി ഈ നോവൽ.

“The criminal is the creative artist; the detective only the critic.”
― G.K. Chesterton